Centrum
Życiorys ojca Łucjana Królikowskiego OFMConv (1919–2019)
Pochodzenie i dzieciństwo
Ojciec Łucjan Królikowski urodził się 7 września 1919 roku w Nowym Kramsku (woj. lubuskie) w wielodzietnej, religijnej rodzinie. Rodzice prowadzili skromne gospodarstwo i wychowywali dzieci w duchu wiary i odpowiedzialności. W tym środowisku kształtował się jego charakter oraz pierwsze powołanie do życia zakonnego.
Droga zakonna i śluby
Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do zakonu franciszkanów konwentualnych. Formację zakonną rozpoczął w Niepokalanowie, gdzie spotkał o. Maksymiliana Kolbego. Na jego ręce złożył pierwsze śluby zakonne tuż przed wybuchem II wojny światowej. Wkrótce wyjechał na studia filozoficzno-teologiczne do Lwowa.
II wojna światowa i zesłanie
Po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną w 1939 roku został aresztowany i wraz z innymi studentami zakonnymi zesłany na Syberię. Spędził tam dwa lata w trudnych warunkach pracy przymusowej, głodu i zimna. Doświadczenie to hartowało jego wiarę i charakter, a wspólnota z innymi zesłańcami była dla niego źródłem nadziei.
Armia Andersa i formacja kapłańska
W 1941 roku, po podpisaniu układu Sikorski–Majski i ogłoszeniu amnestii dla Polaków w ZSRR, Łucjan Królikowski został zwolniony z łagru. Wstąpił do Armii Andersa, z którą przeszedł szlak przez Azję Środkową i Bliski Wschód. Ostatecznie trafił do Libanu, gdzie kontynuował przerwane studia. W 1946 roku otrzymał święcenia kapłańskie w Bejrucie.
Opieka nad sierotami wojennymi
W latach powojennych o. Łucjan podjął się szczególnego dzieła — opieki nad polskimi sierotami, które w czasie wojny trafiły do obozów w Afryce. Zorganizował dla nich schronienie, edukację i wychowanie religijne. W obawie przed przymusową repatriacją dzieci do komunistycznej Polski, z narażeniem własnego bezpieczeństwa doprowadził do ich ewakuacji do Kanady. To wydarzenie stało się jednym z najważniejszych w jego życiu i świadectwem odwagi oraz odpowiedzialności.
Praca duszpasterska na emigracji
Po przybyciu do Kanady pracował wśród Polonii, a następnie przeniósł się do Stanów Zjednoczonych. Tam przez wiele lat posługiwał jako duszpasterz, kaznodzieja i spowiednik. Szczególnie mocno zaangażował się w życie emigracji, towarzysząc rodakom w podtrzymywaniu wiary i polskiej tożsamości.
Nagrody i wyróżnienia
O. Królikowski współtworzył i prowadził audycje w ramach „Godziny Różańcowej Ojca Justyna”, jednej z najstarszych i najbardziej znanych katolickich inicjatyw radiowych w USA. Był także autorem książek i wspomnień, w których opisywał losy zesłańców, dzieci wojny oraz własne doświadczenia. Jego publikacje stały się ważnym świadectwem historii polskiej emigracji.
Działalność radiowa i pisarska
W ostatnich latach życia mieszkał w klasztorze franciszkanów w Chicopee (Massachusetts). Do końca zachował żywą wiarę, pogodę ducha i zainteresowanie sprawami Kościoła i Polski. Zmarł 11 października 2019 roku w wieku 100 lat.
Refleksja i dziedzictwo
Życie o. Łucjana Królikowskiego jest świadectwem niezłomnej wiary, odwagi i poświęcenia. Od młodości przez dramat wojny, opiekę nad sierotami, aż po wieloletnią pracę duszpasterską na emigracji, pozostawił po sobie przykład kapłana, który w każdych okolicznościach stawał po stronie człowieka i jego godności.
